Wielu producentów decyduje się na złocenie końcówek wtyków czy gniazd. Wbrew niektórym opiniom to nie tylko chwyt marketingowy, ale również dbałość o jak najlepsze parametry przesyłu.
Idealnym założeniem byłoby, że sygnał pokonuje drogę bez żadnych strat. Niestety każdy przewodnik w przyrodzie charakteryzuje się oporem przesyłu i stratami. Wielkość fizyczna charakteryzująca przewodnictwo elektryczne materiału to konduktywność. Poniżej zestawienie trzech najlepszych przewodników w przyrodzie.
| Substancja | Przewodność właściwa  |
| Srebro | 61,39·106 |
| Miedź | 58,6·106 |
| Złoto | 44,0·106 |
Z powyższej tabelki jasno wynika, że to srebro powinno być stosowane dla zapewnienia najlepszej przewodności. Dlaczego jest więc inaczej? Otóż srebro utlenia się i czernieje. Traci swoje właściwości z czasem w tym właśnie zdolności przewodzenia. Skutkuje to pogorszeniem jakości sygnału i zniekształceniami. Wszystkie wtyki powinny być trwałe, więc z reguły nie stosuje się tego materiału.
Kolejne miejsce zajmuje miedź, jednak boryka się ona z podobnym problemem co srebro – utlenia się.
Najlepszym i najtrwalszym rozwiązaniem jest złoto. Choć jest znacznie droższe od miedzi to w przypadku użycia tego pierwiastka nie występuje zjawisko korozji. Pozłocony wtyk jest trwały, nie utlenia się oraz nie traci właściwości z czasem.
Dodatkową zaletą pozłacanych wtyków jest to, że prezentują się one niezwykle atrakcyjnie i elegancko.
Reasumując wtyki pokryte złotem gwarantują najlepszą jakość styku i ochronę przed utlenianiem.
Zobacz również:
Rodzaje złączy audio
Rodzaje wtyków Jack
Niklowanie wtyków
Oksydowanie wtyków