FireWire IEEE-1394 jest interfejsem opracowanym przez firmę Apple we wczesnych latach 90, w podobny czasie co konkurencyjne rozwiązanie – złącze USB.
Standard IEEE-1394 znany jest także pod nazwami DV, FireWire, IEEE-1394a, oraz i.Link (implementacja standardu przez markę Sony, która miała duży wpływ w rozwój standardu).
Używa się również nazw takich jak np. FireWire 400 ze względu na prędkość transferu 400 mbps.
Złącze FireWire nie osiągnęło takiej popularności jak USB, gdyż było droższe w implementacji.
Niewątpliwe zalety na tle USB pozwoliły jednak złączu FireWire zyskać popularność w niektórych sektorach urządzeń. Szybkość i stabilność transferu, oraz brak kontrolera hosta sprawiły, że złącze stało się popularne w takich zastosowaniach jak cyfrowe wideo czy przenośna przestrzeń dyskowa.
W przeciągu lat złącze FireWire zostało ulepszane w związku z tym pojawiło się kilka standardów i typów.
Złącze 4-pin – małe złącze o kwadratowym kształcie. Zdolne jest do transferu danych z prędkością do 400 Mbps w trybie Full-Duplex. Sprawia to, że mimo niższego transferu niż specyfikacja USB złącze przesyła sygnał dużo szybciej. Znalazło zastosowanie w laptopach kamerach, czy urządzeniach przenośnych.
Złącze 6-pin pojawiło się wraz z pierwszym standardem IEEE-1394 oraz zostało ulepszone wraz ze standardem IEEE-1934a. Ma prostokątny kształt ze ściętymi rogami. Złącze 6-pin posiada piny jak w złączu 4-pin, ale ma także piny odpowiedzialne za zasilanie, dzięki czemu mogą być używane w komputerach klasy PC.
Złącze 9-pin
Standard IEEE-1394b przyniósł nowe, 9-pinowe złącze FireWire 800, zdolne do transferu z prędkością 800 Mbps. Złącze może być zaadaptowane do złączy starszego typu, ale maksymalna prędkość transferu w tym przypadku będzie wynosiła 400 Mbps. FireWire 800 używane jest powszechnie w komputerach marki Apple.
